یاد مرگ، کنترل آرزوها و اخلاص؛ نجات‌بخش انسان
یاد مرگ، کنترل آرزوها و اخلاص؛ نجات‌بخش انسان
قالَ عَليٌ اَميرالمُوْمِنينَ(ع): رَحِمَ اللهُ إمْرَأً بادَرَ الأجَلَ وَ اَكْذَبَ الأَمَلَ وَ اَخْلَصَ العَمَلَ
(غرر و درر آمدي، صفحه 163، شماره 3160)
ترجمه حدیث: حضرت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام فرمودند: رحمت خداوند بركسي كه مرگ را فراموش نكند و در انتظار كوچ كردن از اين نشئه به نشئه ديگر باشد و آرزوها را تكذيب كند. آنگاه كه عمل خير انجام مي¬دهد، فقط براي خداوند بوده و اخلاص داشته باشد.
انسان بداند كه مصيبت او از اين سه چيز است:
- اوّل: (بادَرَ الأجَلَ) فراموش کردن مرگ
نگويد: مردن بي مردن! زيرا همين فراموش كردن مرگ منشأ اين مي‌شود كه دست انسان به گناه، معصيت و خطا آلوده شود.
- دوم: (اَكْذَبَ الأَمَلَ) بی توجهی به آرزوهای فریبنده.
يكي از این آرزوها ماندن هميشگي در دنيا است که باید آن را به کنترل درآورد و ناممکن بودن آن را همواره به یاد داشت.
اگر آدمی مرگ را فراموش كند و دنبال آرزوهای دروغین برود؛ فريب نفس را خورده كه به او وعده‌هاي طولانی و دروغ مي¬دهد، نتيجه اين مي‌شود كه شيطان در اعمال او دخالت کرده و او را گرفتار مصیبت سوم کند.
- سوم (اَخْلَصَ العَمَلَ) عدم اخلاص در اعمال.
او دیگر همه کارهائی که انجام مي¬دهد چه اعمال عبادي و چه كمك به دیگران و... بدون اخلاص بوده و براي خودنمائی و اظهار وجود است.
اعمال بدون اخلاص نیز نجات‌دهنده انسان نمي-باشد و بي‌اثر و فايده بوده و هیچ ثمر آخروی برای آدمی ندارد.
برچسب‌ها : یاد مرگ,کنترل آرزوها و اخلاص؛ نجات‌بخش انسان
