دو راه متضاد برای تقرب به خدا ومردم

آیت الله شیخ مجتبی تهرانی(ره):
قالَ عَلِيٌّ اَميرالمُؤمِنينَ عَلَيهِ السَّلامُ: اَلتَّقَرُّبُ اِلَي اللهِ تَعالي بِمَسأَلَتِه وَ اِلَي النّاسِ بِتَركِها
غرر و درر آمدي، صفحه 199، شماره 3953

 حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) فرمودند:
تقرّب به خدا پيدا كردن و به او نزديك‌¬تر شدن، به درخواست كردن از او وابسته است
و تقرّب به مردم، به این است که ازمردم درخواستي نكند.

در روايات داريم: اعمالي باعث تقرّب و نزديكي انسان به خداوند مي‌¬شود كه سرآمد آنها:
اطاعت از خداوند،
انجام فرامين الهي
و انجام واجبات،
ترك محرمات،
آلوده نشدن انسان به معصيت كه تعبير به ورع مي‌¬شود
و از لحاظ بيروني و دروني اخلاص در عمل و نيّت و... است.

در اين روايت حضرت علي(ع) مي‌¬فرمايند: درخواست و دعا كردن از خداوند، باعث قرب به خداوند و نزديكي انسان به او مي‌-شود.

... در مقابل اگر مي خواهي پيش مردم آبرو پيدا كني، از آنان خواسته و درخواستي نداشته باش!

زيرا همين‌كه به مردم رو بيندازي، آبرويت از دست مي¬‌رود، زيرا مردم فقط يك وسيله هستند و اين وسيله زماني قابل استفاده است كه صاحب وسايل يعني خداوند بخواهد؛
و تا خداوند چيزي را نخواهد هيچ حركتي انجام نمي¬‌شود.

پس فقط درخواست از خداوند است كه باعث رسيدن انسان به مقصود و افزايش آبروي او مي¬‌گردد.

انسان بداند كه هيچ دعايي نزد خداوند رد نمي¬‌شود، زيرا خداوند آن درخواست را اجابت مي¬‌كند و اگر به صلاح او نباشد، چيز ديگري كه خير او مي¬‌باشد به جاي آن عنايت مي¬‌فرمايد؛

البتّه انسان بايد موانع استجابت دعا مانند گناه و... را برطرف کند.
پایگاه اطلاع رسانی آیت الله شیخ مجتبی تهرانی(ره)