نشانه مومن حقیقی
دسته بندی :
نشانه مومن حقیقی
آیت الله شیخ مجتبی تهرانی(ره):
رُوِيَ عَن الصّادِقِ عَلَيهِ السَّلامُ قالَ:لاتَکُونُ مُؤمِناً حَتّي تَکُونَ خَائِفاً رَاجِياً وَ لاتَکُونُ خَائِفاً رَاجِياً حَتّي تَکُونَ عامِلاً لِما تَخافُ وَ تَرجُو [بحار الانوار، جلد 75، صفحه 253]
حضرت امام جعفر صادق (ع) فرمودند:
مؤمن نيستيد، مگر اينکه خوف و رجاء داشته باشيد
و خوف و رجاء نداريد، مگر اينکه به آنچه از آن مي -ترسيد يا به آن اميدوار هستيد، عمل کنيد.
شرح حدیث: در باب اينکه حقيقت ايمان چيست، روايات زيادي هست. امّا اين روايت مؤمن حقيقي را مطرح مي ¬نمايد که دو نشانه دارد.
اگر اين دو نشانه در او نباشد، بداند مؤمن نيست.
اوّل خوف به معناي بيم،
و دوّم رجا به معناي اميد.
اگر فقط بيم باشد و اميد نباشد و يا فقط اميد باشد ولي بيم نباشد، انسان بداند که حقيقت ايمان در او نيست.
خوف و رجاء دو صفت دروني و جوانحي مي¬باشد،
يعني انسان در قلب خود خوف و رجاء داشته باشد.
حالا اين سؤال مطرح مي¬ شود:
بيم از چه کسی؟
و اميد به چه چيزي؟
خوف، بيم و ترس از کيفر
و امید به پاداش و ثواب الهی.
این دو امر درونی باید در اعمال بیرونی انسان آشکار شود؛
به این معنا که انسانی که از کیفر و عذاب الهي یعنی جهنم مي ¬ترسد آنچه را خداوند حرام کرده است انجام نمي ¬دهد که ترک واجبات و انجام گناه و معصيت و محرّمات است.
از طرف ديگر، اميد به پاداش، ثواب و بهشت خداوند دارد؛
به اين معنا که اوامر الهي و واجبات را انجام مي¬ دهد.
البته انسان مؤمن بعد از ترک حرام و انجام واجبات به مرتبه و درجه بالاتر، يعني ترک مکروهات و حتّي شبهات و انجام مستحبّات مي¬رسد.
انسان اگر به اعمال خود نگاه کند، بدون هيچ پيچيدگي و به راحتي مي ¬تواند بفهمد که حقيقتاً مؤمن است يا اينکه اسم مؤمن روي خود گذاشته است.
پایگاه اطلاع رسانی آیت الله شیخ مجتبی تهرانی(ره)
آیت الله شیخ مجتبی تهرانی(ره):
رُوِيَ عَن الصّادِقِ عَلَيهِ السَّلامُ قالَ:لاتَکُونُ مُؤمِناً حَتّي تَکُونَ خَائِفاً رَاجِياً وَ لاتَکُونُ خَائِفاً رَاجِياً حَتّي تَکُونَ عامِلاً لِما تَخافُ وَ تَرجُو [بحار الانوار، جلد 75، صفحه 253]
حضرت امام جعفر صادق (ع) فرمودند:
مؤمن نيستيد، مگر اينکه خوف و رجاء داشته باشيد
و خوف و رجاء نداريد، مگر اينکه به آنچه از آن مي -ترسيد يا به آن اميدوار هستيد، عمل کنيد.
شرح حدیث: در باب اينکه حقيقت ايمان چيست، روايات زيادي هست. امّا اين روايت مؤمن حقيقي را مطرح مي ¬نمايد که دو نشانه دارد.
اگر اين دو نشانه در او نباشد، بداند مؤمن نيست.
اوّل خوف به معناي بيم،
و دوّم رجا به معناي اميد.
اگر فقط بيم باشد و اميد نباشد و يا فقط اميد باشد ولي بيم نباشد، انسان بداند که حقيقت ايمان در او نيست.
خوف و رجاء دو صفت دروني و جوانحي مي¬باشد،
يعني انسان در قلب خود خوف و رجاء داشته باشد.
حالا اين سؤال مطرح مي¬ شود:
بيم از چه کسی؟
و اميد به چه چيزي؟
خوف، بيم و ترس از کيفر
و امید به پاداش و ثواب الهی.
این دو امر درونی باید در اعمال بیرونی انسان آشکار شود؛
به این معنا که انسانی که از کیفر و عذاب الهي یعنی جهنم مي ¬ترسد آنچه را خداوند حرام کرده است انجام نمي ¬دهد که ترک واجبات و انجام گناه و معصيت و محرّمات است.
از طرف ديگر، اميد به پاداش، ثواب و بهشت خداوند دارد؛
به اين معنا که اوامر الهي و واجبات را انجام مي¬ دهد.
البته انسان مؤمن بعد از ترک حرام و انجام واجبات به مرتبه و درجه بالاتر، يعني ترک مکروهات و حتّي شبهات و انجام مستحبّات مي¬رسد.
انسان اگر به اعمال خود نگاه کند، بدون هيچ پيچيدگي و به راحتي مي ¬تواند بفهمد که حقيقتاً مؤمن است يا اينکه اسم مؤمن روي خود گذاشته است.
پایگاه اطلاع رسانی آیت الله شیخ مجتبی تهرانی(ره)
برچسبها : نشانه مومن حقیقی
