ستونهای چهارگانه حیات طیبه
از امام صادق(ع) سوال کردند: کار خود را روی چه پایه و مبنایی استوار ساختهای؟
(مبنا و اساس زندگیات چیست؟) حضرت در پاسخ فرمودند! من بنا و ساختمان زندگیام را روی چهار پایه نهادهام.
پایه اول - عامل بودن به وظایف
«علمت ان عملی لایعمله غیری فاجتهدت»
این را فهمیدم که آن کاری را که مربوط به من است و انجامش را از من خواستهاند، دیگری آن را انجام نخواهد داد، پس کوشیدم آن را خودم انجام دهم.
پایه دوم - ادراک محضر حق
«و علمت انالله عزوجل مطلع علی فاستحییت»
دانستم که هر جا باشم، خدا آگاه از کار من است، از او حیا کردم»
پایه سوم - مطمئن بودن از روزی خود
«و علمت ان رزقی لایاکله غیری فاطما ننت»
دانستم که رزق مرا کسی غیر من نخواهد خورد، آسودهخاطر گشتم»
پایه چهارم - آماده بودن برای مرگ
«و علمت ان اخر امری الموت فاستعددت»
دانستم که پایان کار من مرگ است، از این رو آماده برای فرا رسیدن آن گشتم.
بحارالانوار، ج 78، ص 228