آزادی و آزادگی

عثمان دو غلام را با دويست دينار نزد ابوذر فرستاد و گفت به ابوذر بگوييد:
عثمان به تو سلام مي رساند و مي گويد: اين دويست دينار كمك هزينه تو باشد.
ابوذر گفت: آيا به مسلمانان ديگر آنچه براي من فرستاده، داده است؟
گفتند: نه،

گفت: من يك مسلمانم، آنچه براي من هست بايد براي همه مسلمانان باشد.
گفتند: عثمان مي گويد كه اين دينارها از مال شخصی من است. 
ابوذر گفت: من از مال او بي نيازم، و من از غني ترين مردمانم!
غلامان گفتند: خدا عاقبت خير بدهد چگونه غني ترين كس هستي، با آن كه در خانه ات كمترين چيزي يافت نمي شود.

.... من بي نيازم به ولايت علي بن ابي طالب(ع) و عترت هادي و مهدي و راضي و مرضي او، آنان كه به حق هدايت مي كنند و به حق عدالت مي كنند. (روضه الواعظين، ص 284)


درحديث ديگري است كه آن دو غلام گفتند:
«اي اباذر هديه خليفه را بپذير، كه او به ما وعده داده كه اگر بپذيري ما را آزاد كند،
ابوذر گفت: اگر بپذيرم شما هر دو آزاد مي شويد، اما من بنده او خواهم شد، و حريت شما به عبوديت من تمام خواهد شد.» سفينه البحار،ج 1، ص 802