یاد مرگ، کنترل آرزوها و اخلاص؛ نجاتبخش انسان
قالَ عَليٌ اَميرالمُوْمِنينَ(ع): رَحِمَ اللهُ إمْرَأً بادَرَ الأجَلَ وَ اَكْذَبَ الأَمَلَ وَ اَخْلَصَ العَمَلَ
(غرر و درر آمدي، صفحه 163، شماره 3160)
ترجمه حدیث: حضرت امیرالمؤمنین علی علیهالسلام فرمودند: رحمت خداوند بركسي كه مرگ را فراموش نكند و در انتظار كوچ كردن از اين نشئه به نشئه ديگر باشد و آرزوها را تكذيب كند. آنگاه كه عمل خير انجام مي¬دهد، فقط براي خداوند بوده و اخلاص داشته باشد.
انسان بداند كه مصيبت او از اين سه چيز است:
- اوّل: (بادَرَ الأجَلَ) فراموش کردن مرگ
نگويد: مردن بي مردن! زيرا همين فراموش كردن مرگ منشأ اين ميشود كه دست انسان به گناه، معصيت و خطا آلوده شود.
- دوم: (اَكْذَبَ الأَمَلَ) بی توجهی به آرزوهای فریبنده.
يكي از این آرزوها ماندن هميشگي در دنيا است که باید آن را به کنترل درآورد و ناممکن بودن آن را همواره به یاد داشت.
اگر آدمی مرگ را فراموش كند و دنبال آرزوهای دروغین برود؛ فريب نفس را خورده كه به او وعدههاي طولانی و دروغ مي¬دهد، نتيجه اين ميشود كه شيطان در اعمال او دخالت کرده و او را گرفتار مصیبت سوم کند.
- سوم (اَخْلَصَ العَمَلَ) عدم اخلاص در اعمال.
او دیگر همه کارهائی که انجام مي¬دهد چه اعمال عبادي و چه كمك به دیگران و... بدون اخلاص بوده و براي خودنمائی و اظهار وجود است.
اعمال بدون اخلاص نیز نجاتدهنده انسان نمي-باشد و بياثر و فايده بوده و هیچ ثمر آخروی برای آدمی ندارد.

برچسبها :
الگوی گریه و اندوه در فراق نزدیکان
رسول اکرم(ص) پسری به نام ابراهیم از ماریه قبطیه داشت. او در هجده ماهگی یعنی هنوز به سن دو سال نرسیده بود که از دنیا رفت.
رسول خدا(ص) در کنار جنازه فرزندش نشسته بود و اشک میریخت، بعضی از اصحاب که در محضرش بودند عرض کردند: یا رسولالله! شما ما را امر به صبر در مصائب میفرمودید؛ اینک خودتان ناراحتید و دارید گریه میکنید؟
آن حضرت فرمود:
«القلب یحزن و العین تدمع و لانقول مایسخط الرب»
دل میسوزد و چشم میگرید، اما چیزی نمیگوییم که موجب خشم خدا گردد.
بنای بندگی صفای زندگی، آیهًْالله ضیاءآبادی، ص 357
آری مساله صبر و رضا به قضای الهی که مقتضای عقل و ایمان است، هیچگونه تنافی با حزن و اندوه و گریه در فراق عزیزان که مقتضای طبیعی انسان و بعد عاطفی اوست، را ندارد.
اما باید از چارچوب عقل و منطق و اعتدال خارج نگردد.

برچسبها :
امام رضا(ع) و ارزش شادی آفرینی
مردي بسيار گرفتار بود و هميشه دعا ميكرد كه مشكلش حل شود و حاجتش روا شود اما هر چقدر دعا كرد مشكلش حل نمی شد، وليكن پس از مدتي برطرف شد،
به همين خاطر به محضر امام رضا(ع) مراجعه كرد و از حضرت پرسيد كه كداميك از نذرها و دعاها و... باعث شد حاجتم روا شود تا بعد از اين هم، من با همان نذرها و دعاها، ديگر مشكلاتم را نيز برطرف كنم.
حضرت فرمود هيچكدام! آن مرد گفت: آقا من كارم درست شد، حضرت فرمود: بلي، ولي به خاطر دعاهايت نبود بلكه آن روزي كه زن و شوهري را كه با هم قهر بودند آشتي دادي و بچهها پدر و مادر را در كنار هم ديدند و از اينكه آنها با همند، شاد شدند، خدا هم به خاطر اين كار تو، قلبت را شاد كرد و مشكلت را برطرف كرد
برچسبها :
«شیطان»؛ دشمن همیشه بیدار
آیتالله شهید دستغیب شیرازی
اگر مخبر صادق به تو خبر داد که امشب یک عده دزد مسلح در کمین هستند که به خانهات بریزند و اموالت را ببرند، خود و عائلهات را بکشند، اگر شخص عاقلی باشی میروی یاورانی پیدا میکنی، درها را محکم میبندی، راههایی را که از آن ممکن است بیایند سد میکنی سنگربندی مینمایی.
اگر عقل نداشته باشی میپرسی این دزدها اهل کجایند؟ لباسشان چگونه است؟ چه شکلی هستند، پیرند یا جوان؟ تا از این موضوعات سر در بیاوری وقت گذشته است و آنها کار خودشان را کردهاند.
آنچه بر تو لازم است راه فرار از شیطان است. حالا کیفیت خلقتش را بدانی، بفهمی چگونه وسوسه میکند یا نفهمی از راز آفرینش او سر درآوردی یا سر در نیاوری به این چیزها چه کار داری؟ کار اصلی تو باید همان باشد.
پس از اینکه مخبر صادق خبر داد که دشمن سرسخت، ابلیس در کمین است، راه نجات را از دست مده و وقت را تلف نکن.

برچسبها :
رفع کدورت ها و پیوند دادن دلها؛ عملی بالاتر از نماز و روزه
اميرمومنان(ع) در شب بيست و يكم ماه مبارك رمضان با فرقي شكافته، در بستر شهادت افتاده بود،گاه بيهوش ميشد وگاه به هوش ميآمد و جملاتي ميفرمود و به فرزندانش وصيّت ميكرد.
آن حضرت ضمن وصيتّش چنين فرمود:
«وَ صلاحُ ذاتِ بَينِكُم»؛ صلاح ذات البين داشته باشيد.
ايشان ميفرمود: من از رسول خدا(ص) شنيدم كه ميفرمود: اصلاح ذات البين (روابط را حسنه كردن وآشتی دادن میان کسان) در پيشگاه خدا از انواع نمازها و روزههاي مستحبي برتر و با فضيلتتر است.
(نهج البلاغه فيض نامه ۴۷)
هرچه روزه بگيريد، نماز بخوانيد، مكه برويد و عمره و حج انجام بدهيد، اين اعمال آن قدر شما را به خدا نزديكتر نميكند كه اصلاح ذات البين ميكند.
امام صادق(ع) فرموده است: آن صدقهاي كه خدا خيلي دوست دارد اين است كه كينه توزي و دشمني و فساد بين افراد را به صلاح و دوستي مبدّل كنيد.
(اصول كافي جلد ۲ صفحه ۲۰۹).

برچسبها :