X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد



اخلاق و عرفان، اوج نیاز - آرشیو 1393/9

برگی زرین از چهل حدیث امام خمینی(3) 

...هيچ راهى در معارف الهيه پيموده نمى‏شود مگر آنكه ابتدا كند انسان از ظاهر شريعت.

و تا انسان متأدّب به آداب شريعت حقه نشود، هيچيك از اخلاق حسنه از براى او به حقيقت پيدا نشود،

و ممكن نيست كه نور معرفت الهى در قلب او جلوه كند و علم باطن و اسرار شريعت از براى او منكشف شود.

و پس از انكشاف حقيقت و بروز انوار معارف در قلب نيز متأدب به آداب ظاهره خواهد بود.

و از اين جهت دعوى بعضى باطل است كه به ترك ظاهر، علم باطن پيدا شود!

يا پس از پيدايش آن به آداب ظاهره احتياج نباشد!

و اين از جهل گوينده است به مقامات عبادت و مدارج انسانيت.

چهل حدیث ص 7 و 8



برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 28 آذر 1393 - 07:00 | 1 2 3 4 5

شخصی از امام جواد(ع) پرسید: چرا مردم مرگ را ناگوار می‌دانند؟ 

فرمود: «چون به جریان بعد از مرگ آگاهی ندارند. اگر شناخت داشتند و از دوستان خدا بودند، آن را دوست می‌داشتند و می‌فهمیدند آخرت برای آنان بهتر از دنیاست. 

آیا می‌دانی چرا کودک و شخص دیوانه دارویی را که برای درمان اوست نمی‌خورد؟ زیرا به فایده آن آگاهی ندارد. 

سوگند به خدایی که محمد(ص) را به حق مبعوث کرد، کسی که به طور کامل آماده مرگ است، مردن برایش سودمندتر از این دارو برای آن مریض است.»

نقل می‌کنند که حضرت جواد(ع) به عیادت یکی از اصحاب بیمارش رفت. دیدند گریه و بی‌تابی می‌کند. فرمود: ....چون نمی‌دانی مرگ چیست از آن بیم‌داری. 

اگر چرک و کثافت، تو را فراگیرد و زخم‌های پوستی در بدنت بوجود آید، چه می‌کنی؟
گفت: دوست دارم حمام بروم و خود را شستشو دهم. فرمود: مرگ برای مومن همان حمام رفتن است.
تو در حقیقت از همه اندوهها و مسائل دردآور رها شده و رو به شادی و سرور آورده‌ای. 

آن شخص از سخنان امام(ع) قلبش آرام گرفت و نگرانی‌هایش از بین رفت. 

داستان‌های روایی ص 188- 655 به نقل از معانی الاخبار ص 290


برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 26 آذر 1393 - 07:50 | 1 2 3 4 5

چه مهربان!

دسته بندی : ,

چه مهربان!

در کتاب معراج السعاده آمده است که پیامبر اعظم در روز محشر از خدا درخواست می‌کند که برای حفظ آبروی امتش، محاسبه و محاکمه آنان را در حضور فرشتگان و انبیاء و سایر امت‌ها انجام ندهد، تا عیب‌هایشان فاش نگردد. بلکه حسابشان جوری انجام شود که فقط خدا و پیامبرش از آن مطلع گردند.

خطاب می رسد که ای حبیب من!
من به بندگان خود از تو مهربان‌تر هستم. من شایسته نمی‌دانم که حتی تو نیز بر عیوب آنها آگاه شوی و موجبات شرمساری آنان فراهم گردد. 

لذا من خود به تنهایی به حساب آنها رسیدگی می‌کنم و هیچکس را از اسرار آنها با خبر نخواهم کرد. 

وای خدا! چقدر تو در فکر آبروی مائی.... اما ما....



برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 25 آذر 1393 - 06:49 | 1 2 3 4 5

انسان‌محوری و مردم سالاری، همان هواپرستی است

آیت‌الله شیخ مجتبی تهرانی:
در مکتب‌های بشری، خدامحوری معنا ندارد، بلکه انسان‌محوری، انسان‌سالاری و مردم‌سالاری مطرح است. 

مکاتب بشری که دیدگاه‌های مادی گرایانه و دنیا محوری دارند، انسان را ازنظر وجودی و مقام انسانیت، آن‌چنان تنزل می‌دهند، که به حد یک حیوان می‌رسد.
آنها می‌گویند: باید در جوامع بشری، انسان سالاری و مردم‌سالاری برقرار باشد، یعنی "مردم" حرف آخر را بزنند و هرچه آنها خواستند، انجام شود.

آزادی به این معنا، عین اسارت نسبت به هواهای نفسانیه است. 
هیچ فرقی بین این نیست که انسان بنده هواهای نفسانی خود باشد یا (برده) یک عده دیگر، هر دو هواپرستی و لذت‌محوری است که حقیقتش اسارت در برابر این امور است. 

اگر مفهوم انسان محوری باز شود، خواهیم دید که سر از شرک درمی‌آورد. چون کسی که قائل به انسان‌محوری است و خودش، یا جامعه را محور قرار داده و بر طبق نظرات آنان رفتار می‌کند، اگر در موردی با تزاحم خواسته‌ها مواجه شود و ببیند که خواست مردم با امر الهی تفاوت دارد، باید حکم الهی را کنار بگذارد تا بتواند پایبند به نظریه خود باشد. 

ترجیح خواست غیر خدا بر امر الهی، نشان از این دارد که جامعه، هم عرض و شریک خداست که می‌تواند در عرض اوامر الهی، اوامر و دستورات مستقلی داشته باشد، پس حقیقت مردم‌سالاری شرک به خداست. 

رسائل بندگی، ص125 و 126


برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 23 آذر 1393 - 11:38 | 1 2 3 4 5

دعا یا نفرین؟

دسته بندی : ,
دعا یا نفرین؟ 

شخصی خدمت امام صادق(ع) شرفیاب شد و به حضور حضرت عرضه داشت: 
یا ابن رسول‌الله! پسر عمویت به شما ناسزا می‌گفت و نسبت به شما بدگویی می‌کرد. 

پس از آن که شخص سخن‌چین حرفش تمام شد، حضرت به کنیز خود فرمود تا اندکی آب برای وضو بیاورد، و چون وضو گرفت، شروع به خواندن نماز نمود، 

آن مرد گمان کرد که حتما امام صادق(ع) برای پسر عمویش نفرین خواهد کرد، ولی برخلاف تصور او، هنگامی که حضرت دو رکعت نماز خواند، دست به دعا برداشت و برای پسر عموی خود چنین دعا نمود: 
ای پروردگار من! این حق من است و من او را بخشیدم، و تو جود و کرمت از من بیشتر است، او را ببخش و به واسطه این عملش مجازاتش مگردان!

با شنیدن این دعا تعجب آن مرد سخن‌چین برانگیخته شد، و با شرمندگی از جای خود برخاست و رفت. 

جامع‌الاحادیث الشیعه، ج7، ص 457



برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 18 آذر 1393 - 09:24 | 1 2 3 4 5

سبک زندگی - 1

دسته بندی : ,

دوستان! بیائید در سبک زندگی، این گونه نباشیم!

- چون کسی مباش که بدون اینکه عمل صالح انجام دهد، امید به آخرت می‌بندد، 
- و با آرزوی دراز خود، توبه را به تاخیر می‌اندازد... 
- اگر بیمار شود، پشیمان می‌گردد، 
- و اگر تندرستی یابد، با بی خیالی به شادی و خوشحالی می‌پردازد.
- اگر بهبود یابد، از خود راضی می‌شود، 
- و چون بیمار شود، اندوه می‌خورد. 
- هر گاه بلایی به او رسد خدا را به زاری می‌خواند، 
- و اگر به رفاهی دست یابد، با خودخواهی رخ از خدا بر می‌تابد... (1)

- ... هرچه از دنیا به دست آورد، سیر نمی گردد، 
- و اگر از او گرفته شود، قناعت نمی ورزد، 
- از سپاسگزاری در برابر آنچه دریافت کرده است، ناتوان است، 
- در برابر آنچه باقی مانده (و به او نرسیده) افزون خواه است... (2)

- خشن و درشتخوی مباش که مردمان خوش نداشته باشند به تو نزدیک شوند، 
- و سست (و ناتوان نیز) مباش که هر کسی تو را می‌شناسد تحقیرت کند، 
- و با بالاتر از خود بد رفتاری مکن، 
- و پایین‌تر از خود را به ریشخند مگیر. (3)

1- الحیاه، ج 7، ص 478 به نقل از نهج‌البلاغه
2- همان، ص 479 به نقل از نهج‌البلاغه
3- امام صادق (ع) در بحارالانوار، ج 78، ص 283



برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 10 آذر 1393 - 06:44 | 1 2 3 4 5

وقتی هوای نفس، خدای انسان میشود!

آیت‌الله شیخ مجتبی تهرانی:
... دل سپردن به دنیا، به صورت دفعی حاصل نمی‌شود. مادی‌گرایی حرکتی است که به صورت تدریجی حاصل می‌شود. 

تا اینکه در نهایت، دنیا برای شخص، تبدیل به هدف شده و در آخر موجب می‌شود که به غیر دنیا اصلا فکر نکند. 

... شما در کلمات ائمه(ع) می‌بینید که این مطلب، تحت عنوان «عبودیت» نسبت به دنیا مطرح شده است و قرآن کریم نیز از آن به «الوهیت» تعبیر می‌کند. 

«من اتخذالهه هواه» (فرقان- 43)
یعنی کسانی که هوای نفس را خدای خودشان قرار می‌دهند. 

هوای نفس همان علقه به دنیا است که وقتی تشدید شود، خدای انسان می‌شود. 
منبع: رسائل بندگی، ص 100



برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 6 آذر 1393 - 09:54 | 1 2 3 4 5

رفع کدورت ها و پیوند دادن دلها

مفضّل بن عمر از اصحاب امام صادق(ع) روزي دو تن از شيعيان را ديد كه بر سر ارث دعوايي دارند. 
آن دو نفر را به منزل خود برد و معلوم شد كه اختلاف بر سر چهارصد درهم يا دينار است. 

صندوق خود را آورد. از پول خودش چهارصد درهم يا دينار برداشت و به آن كس كه ادّعاي طلب داشت داد و دعوا تمام شد. بعد گفت:
خيال نكنيد اين پول مال من بود. اين پول متعلّق به امام صادق(ع) است!

ايشان پولي نزد من گذاشته‌اند كه هر وقت ديدم دو نفر شيعه با هم منازعه‌اي دارند، نگذارم كارشان به محاكم طاغوت بكشد و از پول امام بدهم و بین آنها صلح برقرار كنم.
(اصول كافي جلد ۲ صفحه ۲۰۹)



برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 2 آذر 1393 - 06:46 | 1 2 3 4 5

آخرین مطالب

محبوب ترین مطالب

درباره ما

نظرسنجی

آمار وبلاگ

کد های کاربر

دانلود رایگان نرم افزار طراحی و راه اندازی وب سایت