کمال مطلق حقیقی برای سالک 

آیت‌الله شیخ مجتبی تهرانی:
انسان باید ابتدا آنچه را که برایش کمال محسوب می‌شود، تشخیص دهد و بعد برای به دست آوردن آن تلاش کند.

... ذات ما عاشق کمال است و عشق و محبت به کمال، آن هم کمال مطلق، ذاتی انسان بوده و با جوهره وجود او آمیخته است
اما در تشخیص اینکه چه چیزی برای انسان کمال مطلق محسوب می‌شود اشتباه رخ می‌دهد.

حب به دنیا در هرکس یک معنا دارد و دنیای افراد مختلف است، 

یکی بر اثر غلبه شهوت، پول را کمال خود می‌داند، به دنبال آن رفته و پول روی پول می‌گذارد،

یکی هم بر اثر غلبه غضب، کمال خویش را در مقام و ریاست می‌بیند و به دنبال آن می‌رود.

اما مصداق واقعی کمال مطلق خداست
و می‌گوید: «خلقتک لاجلی» من تو را با این صفت آمیخته‌ام تا مرا طلب کنی (جواهرالسنیه، ص 710) ... 

شکی نیست که در برابر طلب بی‌نهایت، یک مطلوب بی‌نهایت هست که می‌‌تواند این نیاز را برطرف کند.
چون «طلب بی‌نهایت» و «مطلوب متناهی» با یکدیگر همگون و سازگار نیستند.

بدبختی همه دنیاداران نیز همین است که می‌خواهند جواب طلب بی‌نهایت درونی خود را با مطلوب متناهی دنیا بدهند. 
رسائل بندگی، ، ص 82

دل مرکز ایمان و افضل اعمال 

آیت‌الله شیخ مجتبی تهرانی(ره):
(بدان ای سالک راه خدا!) دین مجموعه‌ای از اصول و فروع است که به وسیله انبیا به ابنای بشر ابلاغ می‌شود. 

دین یک امر مرکب است و ایمان، تعلق قلبی به آن است.
دل مرکز ایمان است و هیچ‌گاه تخلف نمی‌کند. 

ایمان به یک شئ با عمل نسبت به آن شئ ارتباط دارد.

ابوعمرو زبیری نقل می‌کند که از امام صادق(ع) پرسیدم کدام یک از اعمال نزد خداوند افضل است و خداوند بدون آن عملی را قبول نمی‌کند؟

حضرت در جواب می‌فرماید:
«الایمان بالله».
راوی سوال می‌کند:
«قلت ان الایمان لیتم و ینقص و یزید»
آیا ایمان کم و زیاد می‌شود(؟).
حضرت می‌فرمایند بله!

او سوال می‌کند چگونه؟
حضرت می‌فرمایند:
«ان‌الله تبارک و تعالی فرض‌الایمان علی جوارح ابن ادم و قسمه علیها و فرقه فیها»
یعنی ایمان از واردات قلبی است و ادراک نیست، بلکه دریافت دل است.
«به یعقل ویفقه ویفهم و هوامیر بدنه الذی لا ترد الجوارح و لا تصدر الاعن رایه و امره» (الکافی، ج 2، ص33)

دل فرمانده افعال انسان است.
فرمانده تمام اعضا و جوارح، دل انسان است.
وقتی می‌پرسی چرا این کار را می‌کنی می‌گوید دلم خواست!
فرمانده فرمان داده است!

البته اینکه این فرمانده برچه محوری فرمان داده، بحث دیگری است، چون ممکن است فرمان دل بر محور شهوت، غضب، عقل و یا شرع باشد و بر همان محور به اعضا و جوارح انسان فرمان دهد.

در هر صورت اعضا و جوارح نمی‌توانند فرمان دل را رد کنند...

علمای بزرگ، با استفاده از این روایت می‌فرمایند:
«ایمان مبثوث است در جوارح»
مرحوم کلینی هم در جلد دوم اصول کافی صفحه 33 بابی را در همین عنوان آورده است:
«باب فی ان الایمان مبثوث لجوارح البدن کلها» 
یعنی ایمان یک امر سراسری است که در تمام بدن منتشر می‌شود.

سلوک عاشورایی، منزل چهارم، ص 113