خود را برای دعای عرفه امام حسین(ع) آماده کنیم:

آیت الله جوادی آملی:
"إلهي أنا الفقير في غناي فكيف لا أكون فقيراً في فقري... ومن كانت حقائقه دعاوي فكيف لا تكون دعاويه دعاوي"

پروردگارا! در آنچه كه دارم فقير و وابسته به تو هستم، پس چگونه در آنچه ندارم بي‌نياز و مستقل باشم؟
و بنده در حقايقش جز ادعا چيزي ندارد، پس چگونه آنچه را كه مدعي آن است بيش از ادعايي باطل نباشد؟.

آن کس که تو را نیافت؛ چه یافته؟
"ماذا وجد من فقدك وما الذى فقد منْ وَجَدَك لقد خاب من رضى دونك بدلا ً".

امام حسين (عليه‌السلام) در دعاي عرفه مي‌فرمايد:
آن كس كه تو را نيافت چه چيز يافته و آن كس كه تو را يافت چه چيز را نيافته؟

البته خسارت ديد هر كس كه به جاي تو به ديگري تن داد و ديگري را برگزيد.

انسان گاهي از گذشته غمگين و نسبت به آينده هراسناك است. به ياد آنچه از دست داده تأسف مي‌خورد و در اين خيال كه در آينده ممكن است چيزي را به دست نياورد، هراسناك است.

اگر كسي از گذشته و آينده نجات پيدا كرد، از زمان فراتر آمده و روي گذشته و آينده پا نهاده است؛ اگر بخاطر چيزي كه قبلا ً از دست داده، اندوهگين نباشد و براي آنچه را كه بعداً به دست مي‌آورد، خوشحال نباشد؛

به تعبير علي(عليه‌السلام): او تمام زهد را دارا شده است.