فرازی از دعای عرفه امام حسین(ع)

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي أَخْشَاكَ كَأَنِّي أَرَاكَ وَ أَسْعِدْنِي بِتَقْوَاكَ وَ لاَ تُشْقِنِي بِمَعْصِيَتِكَ وَ خِرْ لِي فِي قَضَائِكَ


اى خدا! به من آن مقام ترس و خشيت از جلال و عظمتت را عطا كن كه گويا تو را مي بينم

و مرا به تقوى و طاعتت سعادت بخش 

و به عصيانت شقاوتمند مگردان!

وَ بَارِكْ لِي فِي قَدَرِكَ حَتَّى لاَ أُحِبَّ تَعْجِيلَ مَا أَخَّرْتَ وَ لاَ تَأْخِيرَ مَا عَجَّلْتَ‏

و قضا و قدرت را بر من خير و مبارك ساز

تا در خوش و ناخوش مقدراتت؛ آنچه دير مى‏خواهى برای من؛ زودتر دوست ندارم

و آنچه زودتر مى‏خواهى؛ ديرتر مايل نباشم!

باید معتقد شویم که هرچه از دوست رسد، نیکوست!

و آنجه محبوبمان برایمان مقرر کرده است، عین خیر وصلاح ماست.
به زود آمدن و دیر فرستادن پیام های محبت او، اعتراضی نداشته باشیم ویکسره راضی به رضای دوست شویم....... و......


برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 23 مهر 1392 - 07:45 | 1 2 3 4 5

آخرین مطالب

محبوب ترین مطالب

درباره ما

نظرسنجی

آمار وبلاگ

کد های کاربر

دانلود رایگان نرم افزار طراحی و راه اندازی وب سایت