بیانات رهبر معظم انقلاب پیرامون مفهوم اصلاح درون
 در دعای شریف مكارم الاخلاق - دعای بیستم صحیفه سجادیه .

اگر اين قوّت و قدرت و استحكام روزافزونى كه در جبهه‌ى اسلامى و نظام مقدس جمهورى اسلامى مشاهده ميشود، ما را خاطرجمع كرد، بى‌دغدغه كرد، موجب خواب‌آلودگى ما شد، موجب غرور و غفلت ما شد، خواهد شد خطر؛ اين خطر است. بايد اين زنگ بيدارباش هميشه در چشم ما باشد.

چه كار بايد بكنيم؟
بايد درون خودمان را اصلاح كنيم. اصلاحِ دائمى جزو وظائف دائمى ماست.
درون را چه جورى اصلاح كنيم؟ اول از خودمان شروع كنيم. بنده، شخص حقيرِ مذنبِ عاصى از خودم شروع كنم. ديگران هم همين جور.

اول رابطه‌ى خودمان را با خداى متعال درست كنيم، اصلاح كنيم و به آنچه كه خداى متعال از ما سؤال خواهد كرد، بينديشيم:

«و استعملنى بما تسألنى غدا عنه». اين، از جمله‌ى چيزهائى است كه بايد دائم در ذهن ما باشد.

نميگويم خودمان كه كاملاً اصلاح شديم، بعد به اصلاح مردم بپردازيم - كه حالا ممكن است اين به اين آسانى‌ها هم به دست نيايد - وقتى شروع به اصلاح خود كرديم، آن وقت اصلاح جامعه هم براى ما آسان خواهد شد.

و او - اصلاح جامعه - آسانتر از اصلاح نفس است. انسان مى‌بيند دلهاى مستعد را، دلهاى آماده را، حرف‌پذير و منطق‌پذير را در اين جامعه‌ى بزرگ ايرانى خود ما؛ اين جوانان ما، اين مرد و زن مؤمن ما در اقصى نقاط كشور، از فرزانه‌ترين و باسوادترين و فهميده‌ترين‌شان تا طبقات پائين در اكناف گوناگون كشور، انسان مى‌بيند كه اينها حرف شنوى دارند؛ ما اگر بگوئيم، اينها گوش ميكنند. اگر گوش كردند، به احتمال زياد، متأثر خواهند شد و آن تأثر در عملشان ظاهر خواهد شد.
۱۳۸۹/۰۶/۲۵


برچسب‌ها : ,
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 3 دی 1391 - 09:09 | 1 2 3 4 5


بیانات رهبر معظم انقلاب پیرامون مفهوم تقوا در دعای مكارم الاخلاق

غالباً وقتى گفته ميشود تقوا، پرهيزگارى، ذهن انسان ميرود به رعايت ظواهر شرع و محرمات و واجباتى كه دم دست ماست؛ نماز بخوانيم، وجوهات شرعى‌مان را بدهيم، روزه بگيريم، دروغ نگوئيم. البته اينها مهم است، همه‌اش مهم است؛

ليكن تقوا ابعاد ديگرى هم دارد كه غالباً ما از اينها غفلت ميكنيم.

در دعاى شريف مكارم الاخلاق يك فقره‌اى در توضيح اين ابعاد ديگر هست:

اللّهم صلّ على محمّد و اله و حلّنى بحلية الصّالحين و البسنى زينة المتّقين

از خداى متعال درخواست ميكند كه پروردگارا! مرا با زيور صالحان زيور بده و با لباس پرهيزگاران ملبس كن.

خوب، اين لباس پرهيزگاران چيست؟

آن وقت اين شرح جالب است:

فی بسط العدل»؛ لباس پرهيزگاران در گستردن عدالت

و كظم الغيظ»؛ در فرو بردن خشم

و اطفاء النّائرة»؛ در فرو نشاندن آتش؛ آتشهائى كه بين افراد جامعه برمى‌افروزند. اينها تقواست. 

و ضمّ اهل الفرقة»؛ افرادى كه از شمايند، اما جدا شدند، سعى كنيد اينها را گرد بياوريد.

اين جزو موارد تقواست، كه در دعاى شريف مكارم‌الاخلاق - دعاى بيستم صحيفه‌ى مباركه‌ى سجاديه - به آن اشاره شده است.

اين دعا، بسيار دعاى مهمى است. من عقيده‌ام اين است كه همه، بخصوص كارگزاران، بايد اين دعا را بخوانند و در مضامينش دقت كنند؛ تعليم‌دهنده است. 

و اصلاح ذات البين؛ به جاى آتش‌افروزى، خبرچينى، اين را به جان آن انداختن، آن را در پوستين اين انداختن، اصلاح ذات‌البين كنند؛ بين برادران مؤمن، برادران مسلمان، ايجاد ائتلاف كنند؛ اينها تقواست.

۱۳۸۹/۰۵/۲۷


برچسب‌ها : ,,
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 25 آذر 1391 - 11:28 | 1 2 3 4 5

آخرین مطالب

محبوب ترین مطالب

درباره ما

نظرسنجی

آمار وبلاگ

کد های کاربر

دانلود رایگان نرم افزار طراحی و راه اندازی وب سایت