حزن دائمي سالك

دسته بندی :
پرده ای از عرفان:

حزن دائمي سالك
آیت الله ميرزا جواد ملكي تبريزي:

(سالكان كوي حضرت دوست) حزن دائم از اين جهت در دلشان جاي گير شود كه مبادا از رسيدن به مقامات عاليه محروم بمانند،
 زيرا مادامي كه در دنيا هستند، راه ترقي براي آنان باز است و از مقامات معرفت و قرب، به هر درجه از حال كه براي ايشان دست دهد، باز فوق آن متصور است. 

بلي از مختصات حضرت ولايت پناه (علي«ع») است كه فرمودند: 
«لوكشف الغطاء ما ازددت يقينا» 
اگر همه حجاب هاي ملك و ملكوت و ظلماني و نوراني برداشته شود، بر يقين من چيزي زياده نخواهد شد. (المحجه البيضاء، ج 4، ص 203)

و اين حزن سالك بايد دائمي باشد، 
حزن در دل، 
و بُشر (خوش رويي) در روي،
حزن در باطن و بُشر در ظاهر بايد داشته باشد.  رساله لقاءالله، ص 115

آری سالکان کوی دوست، گرچه دلهاشان مالامال غمِ فراق محبوب است، اما در برخورد با مردم، چهره درهم نمی کشند و چنان رفتار می کنند که گوئی هیچ اندوهی آنان را نمی آزارد!

محبوب خود به آنان سفارش فرموده که بندگان من را با غصه های فراق، نیازارید.... زیرا من دوستی را می پسندم که عشق و دلدادگیش را مخفی و مکتوم نگهدارد؛ نه اینکه بر سر هر کوی و برزنی آن را فریاد کند! 
 

برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 11 فروردین 1393 - 07:54 | 1 2 3 4 5

شرايط توبه سالك

دسته بندی :


شرايط توبه سالك


(اي عزيز سالك) براي توبه سه شرط هست:

1-ندامت

2-اعتذار

3-اقلاع

ندامت براي قلب؛

اعتذار براي لسان؛

اقلاع براي ساير اعضا و جوارح است.

بايد قلب نادم، زبان مستغفر، دست و پا و سر و چشم مجتنب باشند.

شخصي در حضور علي(ع) استغفار كرد، استغفارش به زبان بود، حضرت فرمود: آيا مي داني معني استغفار چيست؟

استغفار درجه عليين است، از آن مردماني است كه فوق همه جاي دارند.

اسمي است كه در آن شش معني درج است:

اول ندامت بر گذشته.

دوم عزم بر ترك معصيت براي هميشه.

سوم پرداخت حقوق تا خداي را به پاكي ملاقات كني در حالي كه بر تو گناهي نباشد.

چهارم انجام هر فريضه كه برعهده داشته اي و آن را ضايع كرده، حقش را ادا نكرده اي.

پنجم همت گماردن به آب كردن گوشتي كه از حرام در بدن روييده باشد. آن را با حزن و اندوه آب كني تا اينكه پوست بر استخوان تو بچسبد و گوشت تازه روييده شود.

ششم بچشاني الم اطاعت را همان طوري كه چشانده اي حلاوت معصيت را

در اين موقع مي تواني بگويي: استغفرالله. (بخشي از خطبه 489 نهج البلاغه) 

حقايق توبه سه چيز است:

1-تعظيم جنايت

2-اتهام توبه

3-عذرخواهي از خلق.

تعظيم جنايت اين است كه خلاف و نافرماني حق، به نظر بزرگ آيد.

اتهام توبه اين است: به هر وجه که توبه بعمل مي آيد، آن را توبه ناقص پندارد و آن را غيرمقبول بداند.

عذرخواهي از خلق با رفع ظلم، پرداخت حقوق و جبران است، نسبت به جفايي كه كرده است.

مقامات معنوي، محسن بينا، ج1، ص 38


برچسب‌ها : ,,,,,,,,,,,
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 21 فروردین 1391 - 07:14 | 1 2 3 4 5

آخرین مطالب

» برگی زرین از چهل حدیث امام خمینی(8) ( 1 تیر 1394 )
» معنی زهد در دنیا ( 4 خرداد 1394 )
» آیاعزلت موجب معرفت می شود ؟ ( 30 اردیبهشت 1394 )
» چرا دلبستگی به دنیا پدید می آید ( 26 اردیبهشت 1394 )
» دنیا برای آخرت سالک خلق شده است ( 22 اردیبهشت 1394 )

محبوب ترین مطالب

» دستى از دور بر آتش دارى‏..... ( 27 اردیبهشت 1391 )
» هجرت كبري هدف سالك الي الله ( 24 مرداد 1391 )
» راهكارهاي دستيابي به اخلاص ( 2 اسفند 1390 )
» نظر آیت الله شاه آبادی بزرگ درباره محبت حضرت زهرا(س) ( 10 اردیبهشت 1391 )
» زن باشی و... ( 19 اردیبهشت 1391 )

درباره ما

پیوند های روزانه

نظرسنجی

آمار وبلاگ

کد های کاربر

دانلود رایگان نرم افزار طراحی و راه اندازی وب سایت