رفع کدورت ها و پیوند دادن دلها

مفضّل بن عمر از اصحاب امام صادق(ع) روزي دو تن از شيعيان را ديد كه بر سر ارث دعوايي دارند. 
آن دو نفر را به منزل خود برد و معلوم شد كه اختلاف بر سر چهارصد درهم يا دينار است. 

صندوق خود را آورد. از پول خودش چهارصد درهم يا دينار برداشت و به آن كس كه ادّعاي طلب داشت داد و دعوا تمام شد. بعد گفت:
خيال نكنيد اين پول مال من بود. اين پول متعلّق به امام صادق(ع) است!

ايشان پولي نزد من گذاشته‌اند كه هر وقت ديدم دو نفر شيعه با هم منازعه‌اي دارند، نگذارم كارشان به محاكم طاغوت بكشد و از پول امام بدهم و بین آنها صلح برقرار كنم.
(اصول كافي جلد ۲ صفحه ۲۰۹)

رفع کدورت ها و پیوند دادن دلها؛ عملی بالاتر از نماز و روزه

اميرمومنان(ع) در شب بيست و يكم ماه مبارك رمضان با فرقي شكافته، در بستر شهادت افتاده بود،‌گاه بي‌هوش مي‌شد و‌گاه به هوش مي‌آمد و جملاتي مي‌فرمود و به فرزندانش وصيّت مي‌كرد.

آن حضرت ضمن وصيتّش چنين فرمود:
«وَ صلاحُ ذاتِ بَينِكُم»؛ صلاح ذات البين داشته باشيد.

ايشان مي‌فرمود: من از رسول خدا(ص) شنيدم كه مي‌فرمود: اصلاح ذات البين (روابط را حسنه كردن وآشتی دادن میان کسان) در پيشگاه خدا از انواع نماز‌ها و روزه‌هاي مستحبي بر‌تر و با فضيلت‌تر است.
(نهج البلاغه فيض نامه ۴۷)

هرچه روزه بگيريد، نماز بخوانيد، مكه برويد و عمره و حج انجام بدهيد، اين اعمال آن قدر شما را به خدا نزديك‌تر نمي‌كند كه اصلاح ذات البين مي‌كند.

امام صادق(ع) فرموده است: آن صدقه‌اي كه خدا خيلي دوست دارد اين است كه كينه توزي و دشمني و فساد بين افراد را به صلاح و دوستي مبدّل كنيد.
(اصول كافي جلد ۲ صفحه ۲۰۹).