کنترل زبان

دسته بندی :
کنترل زبان 

کنترل زبان پایه نخست اصلاح زبان است،
و آن به معنی مراقبت جدی و شدید برای نگهداری زبان از هرگونه انحراف، و خطاگویی است.

هرگاه زبان، رها و لق و هرز باشد، بزرگترین بلا برای انسان خواهد شد،
و محصول آن جز فتنه، گناهان بزرگ و انحرافات ویرانگر و خانمان برانداز نخواهد بود.
 
این که در روایات اسلامی از سکوت تمجید بسیار شده،
این است که سکوت موجب کنترل زبان می شود، و به اصطلاح ترمزی در زبان ایجاد می کند،
و چنین سکوتی غیر از تسلیم در برابر ظلم است که مردود می باشد

و به راستی که زبان بی ترمز، همچون اتومبیل بدون ترمز است که در پیچ و خم های خطیر باعث خطرهای سنگین و غیرقابل جبران خواهد شد.
 
آفات و گناهان کبیره ای که از زبان برمی خیزد، بسیار است که می توان آن را به گفته بعضی به صدها رسانید مانند:
تهمت، دروغ، غیبت، سخن چینی، گواهی به باطل، خودستایی،اشاعه فحشاء و نشر اکاذیب،
بیهوده گفتن، ناسزا گویی، خشونت با زبان، اصرار بی جا، تکدی گری و چاپلوسی با زبان،
مسخره کردن، و آزار رسانی به دیگران با زبان، نکوهش دیگران، کفران نعمت با زبان،
تبلیغ باطل و تشویق به گناه، وعده دروغ، بدزبانی، نهی از معروف و امر به منکر با زبان و...
 
محقق و فقیه بزرگ فیض کاشانی در کتاب ارزشمند المحجّة البیضاء، تحت عنوان آفات اللسان (خطرهای زبان) بحث مشروحی نموده، و به نقل از غزالی در احیاء العلوم، بیست نوع از گناهان و آفت های زبان را بر شمرده،
ولی حق این است که آفات زبان بیش از این موارد است و بعضی سی نوع از گناهان زبان را برشمرده اند،

ولی باید گفت این موارد سی گانه قسمت عمده آن است، و گرنه گناهان زبان از ریز و درشت شاید به بیش از صد نوع برسد.
 
بعضی از گناهان نیز به طور غیرمستقیم از زبان سرچشمه می گیرد و می تواند رابطه ای با زبان داشته باشد، مانند:
ریا، حسادت، تکبّر، قتل نفس، زنا و روابط نامشروع و...

پاسدار اسلام شماره 291- 292

برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 5 آبان 1392 - 09:34 | 1 2 3 4 5

کنترل زبان

دسته بندی :


کنترل زبان

چقدر خوب است کاملا مواظب آنچه بر زبان جاری می کنیم؛ باشیم و تا در مورد سخنی فکر نکرده ایم، آن را بر زبان نرانیم!

جـَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ص فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْصِنِي فَقَالَ احـْفـَظْ لِسـَانـَكَ قـَالَ يـَا رَسـُولَ اللَّهِ أَوْصـِنـِي قـَالَ احـْفـَظْ لِسَانَكَ. قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْصِنِى قَالَ احْفَظْ لِسَانَكَ وَيْحَكَ وَ هَلْ يَكُبُّ النَّاسَ عَلَى مَنَاخِرِهِمْ فِى النَّارِ إِلَّا حَصَائِدُ أَلْسِنَتِهِمْ. اصول كافى ج : 3 ص : 177 رواية :14

مـردى خـدمـت پـيـغـمـبـر صـلى الله عـليـه و آله آمـد و عـرض كـرد: يـا رسـول الله! مـرا سـفـارشـى كـن،
فـرمـود: زبـانـت را نـگـهـدار.

گـفـت : يـا رسـول الله ! مـرا سـفـارشـى كـن!
فـرمـود: زبـانـت را نـگـهـدار، 

گـفـت يـا رسـول الله ! مـرا سـفارشى كن.
فرمود: زبانت را نگهدار!

واى بر تو! آيا مردم را جز آنچه با زبانشان درو می کنند، با صورت، در آتش می اندازد؟

یعنی اینکه خیلی از انسانها به علت سخنانی که گفته اند، جهنمی می شوند وبه عذاب الهی گرفتار می گردند.

پس بسیار بجاست که مواظب خودمان باشیم و تا مطمئن نشده ایم که سخنی درست است و گفتنش ضروری است، آن را بر زبان جاری نسازیم.


برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 26 بهمن 1391 - 09:53 | 1 2 3 4 5

آخرین مطالب

محبوب ترین مطالب

درباره ما

نظرسنجی

آمار وبلاگ

کد های کاربر

دانلود رایگان نرم افزار طراحی و راه اندازی وب سایت