خواری، ذلت، خیانت، مرزشکنی و... که آزادی نیست!
خواری، ذلت، خیانت، مرزشکنی و... که آزادی نیست!
آزادی را به گونه های مختلف می پندارند:
1 - آزاد بودن در هرچه که انسان دلش بخواهد
یعنی آدمی در ارضای همه تمایلات و خواهشهای نفسانی آزاد باشد.
2- آزاد بودن درهرچه که انسان قدرت انجام آن را دارد.
یعنی آدمی درهرچه میتواند انجام دهد، یله و رها باشد!
3 - مکتب الهی اسلام، هردوی این آزادیها را رد میکند و میگوید:
آزادی معنایش این نیست که نسبت به هر چه توانستی و هرچه خواستی، آزادانه رفتار کنی، زیرا این همان آزادی بطن و فرج حیوانی است.
«آزادی انسانی» آن است که از دنیا رها شوی و اسیر شهوت و غضب و تمایلات خود نباشی!
علی(ع) میفرماید: عزت و آزادی در رهایی از ذلت و هواهای نفسانی است. اگر عزت و آزادی میخواهی، باید دل را از اسارت و ذلت هواهای نفسانی که نه مرز عقلی میشناسد، و نه شرعی، رها کنی!
آن حضرت دربیان دیگری نیز میفرماید: شخص آزاده در تمام احوالش آزاد است؛
یعنی:
- گرسنگی میکشد اما ذلت را قبول نمیکند،
- میمیرد، اما ذلت نمیپذیرد.
کسانی که به اسارت شهوت و غضب درآمده اند، آزاد نیستند و دست به هرکاری میزنند.
خواری، ذلت، خیانت، مرزشکنی و... که آزادی نیست.
برگرفته از رسائل بندگی، آیت الله شیخ مجتبی تهرانی، ص 108
برچسبها : خواری,ذلت,خیانت,مرزشکنی و... که آزادی نیست