يادداشت رهبر انقلاب درباره مناجات شعبانيه

بسم الله الرحمن الرحيم

دعا، وسيله مؤمن و ملجأ مضطر و رابطه انسان ضعيف و جاهل با منبع فياض علم و قدرت است، و بشر بي رابطه روحي با خدا و بدون عرض نياز به غني بالذات، در عرصه زندگي سرگشته و درمانده و هدر رفته است؛ «قل ما يعبؤا بكم ربيّ لولا دعاؤكم»

بهترين دعا آن است كه از سرمعرفتي عاشقانه به خدا و بصيرتي عارفانه به نيازهاي انسان انشا شده باشد، و اين را فقط در مكتب پيامبر خدا (صلّي اللّه عليه واله وسلّم) و اهل بيت طاهرين او - كه ادعيه علم پيامبر(ص) و وراث حكمت و معرفت اويند - مي توان جست.

ما بحمداللّه ذخيره اي بي پايان از ادعيه مأثوره از اهل بيت (عليهم السّلام) داريم كه انس با آن، صفا و معرفت و كمال و محبت مي بخشد و بشر را از آلايشها پاكيزه مي سازد.

مناجات مأثوره ماه شعبان - كه روايت شده اهل بيت (عليهم السّلام) بر آن مداومت داشتند - يكي از دعاهايي است كه لحن عارفانه و زبان شيواي آن، با مضامين بسيار والا و سرشار از معارف عالي اي همراه است كه نظير آن را در زبانهاي معمولي و محاورات عادي نمي توان يافت و اساساً با آن زبان قابل ادا نيست.

اين مناجات، نمونه كاملي از تضرع و وصف حال برگزيده ترين بندگان صالح خدا با معبود و محبوب خود و ذات مقدس ربوبي است. هم درس معارف است، هم اسوه و الگوي عرض حال و درخواست انسان مؤمن از خدا...............

خداوند به همه توفيق استفاضه و خودسازي به بركت اين كلمات مبارك را عنايت فرمايد.

آمين.     69/10/1


برچسب‌ها : ,,,,,,
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 1 تیر 1391 - 12:49 | 1 2 3 4 5


دستورالعملی از عارف ربانی آیت الله سیداحمد کربلائی

دستورالعملی که پیش روی شماست، شلاقی است از عارف متقی سیدالسالکین آقا سید احمد کربلائی به مخاطبی که بی پذیرش رنج و زحمت، چشم داشت الهام واشراق را دارد.

زنده باد حضرت دوست و مرده باد هر چه غیراوست. 

...... دستورالعمل آن است که از خود و خودرایی دست برداری،

جان من به لب آمد از گفتن این که راه نجات و خلاص در:

استغراق ذکر الهی

و تفکر در معرفت نفس

و خودشناسی است

و ذکر و فکر، خود راهنمای تو خواهد شد. 

یا من اسمه دواء و ذکره شفاء

ای که نام او دوای دردها و یاد او شفا بخش جانهاست 

دوائک فیک ولاتبصر، ودائک منک و لاتشعر

دردتو در درون خود توست نمی بینی!

و داروی تو هم نزد خود توست فهم نمی کنی 

تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز. 

باری نوشته بودی در تضرع وابتهال هم چیزی بنویس تااین که نوشتجات ناقص نماند.

براین حرف خنده کنم یا گریه؟

ای کاش بر دل مبارکت زده می شد و نوشته می شد والا بر کاغذ خیلی زده اند و نوشته اند.

فدایت این مساله و باقی مسائل راه آخرت آموختنی نیست، بلکه نوشیدنی است.

تضرع وابتهال از درد و سوز دل بر می خیزد. درد پیدا کن، آن خود تصرع وابتهال می آورد. 

آب کم جو تشنگی آورد بدست
تا بجوشد آبت از بالا و پست 

هرگز شنیده شده که زن بچه مردم را گریه تعلیم کنند؟!

یا زن آبستن را زائیدن آموزند؟!

بلی نائحه را که اجاره کنند؛ یا بازی زائیدن بخواهند در آورند، محتاج به تعلیم و آموختن خواهد بود.

ازاین فرمایش سرکار، علاوه برسایر مطالب معلوم می شود که به ذکر و فکر نپرداخته تا آتش فراق مشتعل گردد

..... طرفه این که بااین همه بی التفاتی، تعجبم که از کجا یک مطلب را خوب فهمیده ای و آن این است که جهالت این حقیر را خوب فهمیده!

...... با وجوداین ، باز می گوئی کشف و شهودی برایم نشده و علمی بحقایق اشیاء نیافته ام. دراین خیال بوده باشید! 


برچسب‌ها : ,,,,,,,
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 27 فروردین 1391 - 05:41 | 1 2 3 4 5

آخرین مطالب

محبوب ترین مطالب

درباره ما

نظرسنجی

آمار وبلاگ

کد های کاربر

دانلود رایگان نرم افزار طراحی و راه اندازی وب سایت