دعا یا نفرین؟

دسته بندی :
دعا یا نفرین؟ 

شخصی خدمت امام صادق(ع) شرفیاب شد و به حضور حضرت عرضه داشت: 
یا ابن رسول‌الله! پسر عمویت به شما ناسزا می‌گفت و نسبت به شما بدگویی می‌کرد. 

پس از آن که شخص سخن‌چین حرفش تمام شد، حضرت به کنیز خود فرمود تا اندکی آب برای وضو بیاورد، و چون وضو گرفت، شروع به خواندن نماز نمود، 

آن مرد گمان کرد که حتما امام صادق(ع) برای پسر عمویش نفرین خواهد کرد، ولی برخلاف تصور او، هنگامی که حضرت دو رکعت نماز خواند، دست به دعا برداشت و برای پسر عموی خود چنین دعا نمود: 
ای پروردگار من! این حق من است و من او را بخشیدم، و تو جود و کرمت از من بیشتر است، او را ببخش و به واسطه این عملش مجازاتش مگردان!

با شنیدن این دعا تعجب آن مرد سخن‌چین برانگیخته شد، و با شرمندگی از جای خود برخاست و رفت. 

جامع‌الاحادیث الشیعه، ج7، ص 457



برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 18 آذر 1393 - 09:24 | 1 2 3 4 5

شرايط دعا كردن

دسته بندی :

شرايط دعا كردن 

ميرزا جواد آقاملكي تبريزي:
مهم ترين چيز در دعا، كامل نمودن شرايط آن است
و كمال شرايط آن به اين است كه:
خداي را به معرفت اجمالي و به گونه اي كه در خور شأن دعاكننده است بشناسد،
و هنگام دعا او را حاضر در پيش خود بداند،
بلكه دعاي خود را كه بر زبانش جاري شده است، از ناحيه خدا ببيند (اي خدا! دعا از تو، اجابت هم ز تو) 
و به عنايت خداوند حسن ظن داشته باشد و گمان نيك ببرد 
و به اجابت او در صورتي كه (مضمون) دعا به صلاحش باشد اميدوار باشد
.... و به گناهان و عيوب خود و استحقاق نداشتن خويش براي اذن در دعا و اجابت آن، اعتراف نمايد.

سپس بر پيغمبر(ص) و ال او(ع) صلوات بفرستد و به آنها توسل بجويد و خداي را به حق آنها براي اجابت دعا، قسم بدهد
.... دعاي خود را نيز به صلوات بر آنها و به گفتن «ماشاءالله لا قوه الا بالله» ختم كند
و در موقع دعا بگريد، هرچند به اندازه بال مگس باشد....

پس (اي عزيز سالك!) هرگاه كه بر پيامبر و ال او (صلوات الله عليهم) درود فرستادي مواظب باش كه با عملت (آنان) را آزار ندهي كه در اين صورت قولت با عملت مخالف خواهد بود. 
المراقبات، ج 1، ص 197


برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 21 اسفند 1392 - 11:04 | 1 2 3 4 5

فرازی از دعای عرفه امام حسین(ع)

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي أَخْشَاكَ كَأَنِّي أَرَاكَ وَ أَسْعِدْنِي بِتَقْوَاكَ وَ لاَ تُشْقِنِي بِمَعْصِيَتِكَ وَ خِرْ لِي فِي قَضَائِكَ‏


اى خدا! به من آن مقام ترس و خشيت از جلال و عظمتت را عطا كن كه گويا تو را مي بينم

و مرا به تقوى و طاعتت سعادت بخش 

و به عصيانت شقاوتمند مگردان!

وَ بَارِكْ لِي فِي قَدَرِكَ حَتَّى لاَ أُحِبَّ تَعْجِيلَ مَا أَخَّرْتَ وَ لاَ تَأْخِيرَ مَا عَجَّلْتَ‏

و قضا و قدرت را بر من خير و مبارك ساز

تا در خوش و ناخوش مقدراتت؛ آنچه دير مى‏خواهى برای من؛ زودتر دوست ندارم

و آنچه زودتر مى‏خواهى؛ ديرتر مايل نباشم!

باید معتقد شویم که هرچه از دوست رسد، نیکوست!

و آنجه محبوبمان برایمان مقرر کرده است، عین خیر وصلاح ماست.
به زود آمدن و دیر فرستادن پیام های محبت او، اعتراضی نداشته باشیم ویکسره راضی به رضای دوست شویم....... و......


برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 23 مهر 1392 - 07:45 | 1 2 3 4 5
 
خود را برای دعای عرفه امام حسین(ع) آماده کنیم:

آیت الله جوادی آملی:
"إلهي أنا الفقير في غناي فكيف لا أكون فقيراً في فقري... ومن كانت حقائقه دعاوي فكيف لا تكون دعاويه دعاوي"

پروردگارا! در آنچه كه دارم فقير و وابسته به تو هستم، پس چگونه در آنچه ندارم بي‌نياز و مستقل باشم؟
و بنده در حقايقش جز ادعا چيزي ندارد، پس چگونه آنچه را كه مدعي آن است بيش از ادعايي باطل نباشد؟.

آن کس که تو را نیافت؛ چه یافته؟
"ماذا وجد من فقدك وما الذى فقد منْ وَجَدَك لقد خاب من رضى دونك بدلا ً".

امام حسين (عليه‌السلام) در دعاي عرفه مي‌فرمايد:
آن كس كه تو را نيافت چه چيز يافته و آن كس كه تو را يافت چه چيز را نيافته؟

البته خسارت ديد هر كس كه به جاي تو به ديگري تن داد و ديگري را برگزيد.

انسان گاهي از گذشته غمگين و نسبت به آينده هراسناك است. به ياد آنچه از دست داده تأسف مي‌خورد و در اين خيال كه در آينده ممكن است چيزي را به دست نياورد، هراسناك است.

اگر كسي از گذشته و آينده نجات پيدا كرد، از زمان فراتر آمده و روي گذشته و آينده پا نهاده است؛ اگر بخاطر چيزي كه قبلا ً از دست داده، اندوهگين نباشد و براي آنچه را كه بعداً به دست مي‌آورد، خوشحال نباشد؛

به تعبير علي(عليه‌السلام): او تمام زهد را دارا شده است.

برچسب‌ها : ,,
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 22 مهر 1392 - 05:34 | 1 2 3 4 5


دعا و خیرخواهی برای همه!

جناب استاد علامه حسن زاده آملى فرمودند:
رساله اى در امامت نوشتم چون به پايان رسيد آن را به حضور شريف استاد علامه طباطبايى صاحب تفسير الميزان رضوان الله تعالى عليه ارايه دادم،

مدتى در نزد او بود و لطف فرمودند و يك دوره تمام آن را مطالعه فرمودند. در يك جاى آن رساله دعاى شخصى درباره خودم كرده بودم كه:
بار خدايا مرا به فهم خطاب محمدى صلى الله عليه و آله و سلم اعتلاء ده.

در هنگام رد رساله به اين جانب فرمود:
آقا! تا من خودم را شناختم دعاى شخصى در حق خودم نكردم بلكه دعايم عام است. 
هزار و يك نكته ، ج 1 و 2، ص 621.


برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 10 اسفند 1391 - 01:17 | 1 2 3 4 5

آخرین مطالب

محبوب ترین مطالب

درباره ما

نظرسنجی

آمار وبلاگ

کد های کاربر

دانلود رایگان نرم افزار طراحی و راه اندازی وب سایت