توجیه گناه، یک بیمارى خطرناک! 

هر قدر گناه سنگین باشد به سنگینى توجیه گناه نیست،
زیرا گناهکار معترف به گناه، غالبا به سراغ توبه مى رود، اما وقتی پاى توجیه گری به میان می آید، نه تنها راه توبه را به روى انسان مى بندد، بلکه او را در گناه راسختر و حریصتر مى سازد. 

این توجیه گرى گاه براى حفظ آبرو و جلوگیرى از رسوائى در برابر مردم است، اما از آن بدتر زمانى است که براى فریب وجدان صورت گیرد.

بسیارند کسانى که:
ترس خود را به عنوان احتیاط،
و حرص را به تأمین آینده
و تهور را به قاطعیت
و ضعف نفس را به حیا
و بى عرضگى را به زهد
توجیه می نمایند.

اینان ارتکاب حرام را با انواع کلاه های شرعى
و فرار از زیر بار مسئولیت را با بهانه ای واهی، پوشش میدهند.
ضعف ها و کوتاهی هاى خود را نیز به گردن قضا و قدر می اندازند!

 و چه دردناک است که انسان با دست خود راه نجات را به روى خود ببندد؟! 
آری این توجیه کردن ها، فریب دادن به خود است و باعث می شود آدمی راه توبه و پشیمانی و عذرخواهی را به روی خود ببندد؛
زیرا به مرور، به جای شرمنده شدن، حق را  به خود میدهد و انتظار پاداش و تشکر نیز دارد!

و چه مصیبتی از این بالاتر که انسان هرگز متوجه اشتباه خود نشود؛
به مرز حیوانیت سقوط کند و از حال خود بی خبر باشد!

خداوند همه ما را از این بلاى بزرگ و خانمان سوز حفظ کند. 

برچسب‌ها : ,
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 3 فروردین 1393 - 12:25 | 1 2 3 4 5
نماز و روزه تنها کافی نیست!
ایستادگی در مقابل گناه، مهم است

از پيامبر اعظم(ص) نقل شده است كه جمعي از مردم قدم به عرصه قيامت می گذارند در حالی که حسنات آنان از سنگيني و فراوانی همانند كوههاي تهامه[مكه] می باشد!

اما خداي عزوجل آن حسنات را هباءاً منثورا(يعني مانند ذرات غبار پراكنده در هوا كه به قدري بي ارزش و بي اثر است كه اصلا گويي وجود ندارد) گردانيده و امر فرمايد كه آنان را به آتش برند!

سلمان از آن حضرت سؤال نمود كه آن جماعت كيانند؟
آن حضرت فرمود: آنان نمازگزاران و روزه داراني هستند كه چه بسا پاره اي از اوقات شب هم، لواي بندگي افراشته باشند،
لكن چون حرامي روي می داده، خودداري ننموده و در مقابلش آغوش بي باكي مي گشوده اند.

مجموعه ورام، ج1، ص 61



برچسب‌ها : ,
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 30 تیر 1392 - 09:25 | 1 2 3 4 5

زشتی گناهت را بپذير؛ بعد توبه كن!


از مطالعه بسياري از روايات مي توان دريافت كه گناه نوعي مرض است با اين تفاوت كه بيشترين تاثيرش بر روح آدميست.

برفرض، اگر فردي خواسته يا ناخواسته مسموم شود، با تكيه به عقل خود می تواند به راحتي بفهمد كه براي دفع و از بين بردن سم بايد دارو مصرف كند،

در مورد گناه نيز چنين است، فرد گناه كار بايد دارويي مصرف کند که تاثيرات گناه بر روح خويش را از بين ببرد.

در روایات توبه به عنوان موثرترین داروی از بین برنده گناه در آدمی ذکر شده است. 


برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 16 فروردین 1392 - 10:40 | 1 2 3 4 5


شاخص هجرت كبري در سلوك عارفان

(اي سالك راه حق) هجرت كبري از اينجا شروع مي شود كه مواظب باشي قلبت به غير خدا وابستگي پيدا نكند.

اين مراقبت از دل، خودش يكي از مراتب هجرت كبري است.

يعني دلت را كوچ بده و نگذار به سمت غير خدا برود.

اگر ديدي دلت به سمت غير خدا مي رود روي گردانش كن و آن را به سوي خدا برگردان.

خود اينكه انسان مقيد شود كه از رذايل اخلاقي گريز داشته باشد. اين هم هجرت است.

همه اين ها، هجرت دروني است؛ تا برسد به اعضا و جوارح بيروني كه اگر انسان از گناه گريز داشته باشد، اين هم خودش هجرت است.

تمام اين ها هجرت في سبيل الله است، بنابراين هجرت صغري مربوط به جسم انسان است و هجرت كبري مربوط به روح و درون انسان است.

اين هجرت بيروني است و آن، دروني است. هر دو هم بر يك محور هستند و آن «حفظ دلبستگي به خدا» است...

تا آنجا كه مي تواني از نظر دروني خودت را درست كني، تكليفت همان هجرت دروني است؛

اما اگر ديدي محيط بيروني اجازه خودسازي نمي دهد، آنجا ديگر بايد هجرت بيروني كني.

سلوك عاشورايي، منزل سوم، آيه الله شيخ مجتبي تهراني، ص63


برچسب‌ها : ,,,,,
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 8 تیر 1391 - 07:38 | 1 2 3 4 5

آخرین مطالب

محبوب ترین مطالب

درباره ما

نظرسنجی

آمار وبلاگ

کد های کاربر

دانلود رایگان نرم افزار طراحی و راه اندازی وب سایت