در مکتب هشتمین کوکب ولایت
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا

ابن جهم از امام رضا (ع) پرسید:
حد و مرز تواضع که هر گاه بنده آن را به کار بندد فروتن است، چیست؟ 
حضرت فرمود: فروتنی درجاتی دارد:
_ یکی از آنها این است که انسان اندازه خود را بشناسد و با طیب خاطر خود را در آن جایگاه قرار دهد،
_ دوست داشته باشد با مردم همان‌گونه رفتار کند که انتظار دارد. با او رفتار کنند،
_ اگر بدی دید آن را با خوبی جواب دهد،
_ خشم خود را فرو خورد 
_ و از مردم در گذرد
و خداوند نیکوکاران را دوست دارد. 
(الکافی، ج 2، ص 124)

همچنین امام رضا (ع) در پاسخ به این سوال که تعریف فروتنی چیست؟
فرمودند: با مردم آن‌گونه رفتار کنی که دوست داری مانند آن با تو رفتار کنند. (عیون اخبار الرضا(ع)، ج 2، ص 50) 



برچسب‌ها :
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 16 بهمن 1393 - 07:12 | 1 2 3 4 5


هر که در این بزم ......


بخشی از نوشته عارف شهیر مولی محمد بیدآبادی قدس سره به یکی از دوستانش:

در یکی از کتب سماوی مذکور است که: 

من احب الله فصب البلاء علیه. 

یعنی، هر که دعوی دوستی خدا کند و به دست ارادت، حلقه در محبت او زند،

یا هر که حق - سبحانه و تعالی - خلعت محبوبیت بر او پوشاند،

باران بلا از ابر محنت و عناء، بر فرق او ریزان و شادی و بهجت و راحت از وی گریزان گردد

که: 

البلاء للولاء کالذهب لللهب. 

ترجمه این کلمه را در مثنوی بدین وجه آورده: 

دوستی چون زر، بلا چون آتش است

زر خالص، در دل آتش خوش است!

و از فحوای کلمات سابقه چنان به حیطه فهم در می آید که بلا، متوجه اهل ولایت؛

و محنت، متعلق به دار باب محبت [ است ].

هر جا که بنای محبت نهاده اند، دری از محنت بروی گشاده اند!

و در هر میدان که لوای ولا افراخته اند، فوج بلا را ملازم پای آن، علم ساخته اند. 

پس هر که را حق - سبحانه و تعالی - دوست دارد، او را به بلا مبتلا و ممتحن سازد.

و مؤید این قول، حدیث حضرت رسول صلی الله علیه وآله است آنجا که فرموده: 

ان الله اذا احب قوما ابتلاهم. 

به درستی که هر که [ را ] حق - تعالی - دوست دارد، لشکر بلا و اندوه را برایشان گمارد. 

و مقرر است که محنت به اندازه محبت بود و بلا به مقدار ولا نازل شود.

هر که در راه دوستی حق از همه راهروان در پیش بود، هر آینه مشقت و بلیت او از همه بیش

بود.

هر که را ذوق محبت بیشتر، سینه اش از شوق محنت ریش تر.

...... بر همین قیاس هر که به درگاه قرب، اقرب باشد، بلا و عنای او اشد و اصعب باشد.

هر که در این بزم مقرب تر است

جام بلا بیشترش می دهند 

و آن که زدلبر نظر خاص یافت

داغ عنا بر جگرش می نهند

پیام حوزه : شماره 13





برچسب‌ها : ,,,,,,,,,
نویسنده: احمد جمالی | نسخه قابل چاپ | 8 اردیبهشت 1391 - 07:27 | 1 2 3 4 5

آخرین مطالب

محبوب ترین مطالب

درباره ما

نظرسنجی

آمار وبلاگ

کد های کاربر

دانلود رایگان نرم افزار طراحی و راه اندازی وب سایت